Kleine, frequente transacties lijken misschien onschuldig, maar in de wereld van AML (Anti-witwaspraktijken) zijn ze een belangrijk instrument voor het witwassen van geld. Het is daarom essentieel dat financiële instellingen monitorsystemen inzetten die deze verdachte schema's kunnen detecteren voordat de fondsen in de legale economie worden geïntegreerd.
Ondanks het feit dat financiële instellingen hun strijd tegen het witwassen van geld door de jaren heen hebben opgevoerd, blijven criminelen gebruikmaken van een hele reeks schema's. Hierdoor kunnen ze grote sommen geld genereren uit hun illegale activiteiten, zoals drugshandel, mensenhandel, enzovoort.
Om dit illegaal verkregen geld in het financiële circuit te krijgen, vinden criminelen steeds nieuwe, innovatieve en creatieve manieren om onopgemerkt te blijven en de autoriteiten te ontwijken. Bovendien zijn deze niet eenvoudig te detecteren, gezien de complexiteit van de bewegingen en schema's die criminelen gebruiken.
In dit artikel onderzoeken we wat smurfing is en hoe financiële instellingen het kunnen bestrijden.
Wat is smurfing?
In AML verwijst de term "smurfing" naar het opsplitsen van illegale fondsen in kleine sommen, waardoor ze veel moeilijker te traceren en te identificeren zijn. Smurfing wordt vaak geassocieerd met complexe verhullingsstrategieën, waarbij meerdere personen of entiteiten (de "smurfen") betrokken kunnen zijn bij het storten van de kleine transacties. Deze praktijk is een manier voor criminelen om de herkomst van vuil geld te verbergen en detectie moeilijker te maken, wat een grote uitdaging vormt voor toezichthouders en financiële instellingen die de strijd aangaan tegen witwassen en terrorismefinanciering.
De term smurfing is ontstaan bij de Colombiaanse crimineel Alberto Barrera Duran, gevestigd in Florida, die de bundels bankbiljetten opsplitste in totalen van minder dan $10.000 om de meldingsplicht voor geld van de Bank Secrecy Act te omzeilen. Vervolgens bracht hij de kleinere bedragen naar loketten van regionale banken in ruil voor kascheques. Hij kreeg de bijnaam "Papa Smurf".
Hoe werkt smurfing?
Om het systeem nog ingewikkelder te maken, verdelen de criminelen illegaal verkregen geld aan individuen die bekend staan als "Smurfen". De Smurfen storten het geld vervolgens op verschillende rekeningen bij verschillende financiële instellingen. Met behulp van deze mensen creëren de criminelen een netwerk van transacties dat moeilijk te ontmantelen is en waarbij de uiteindelijke begunstigde van deze operaties moeilijk te identificeren is.
Daarnaast kunnen ze ook tussenpersonen inschakelen die transacties uitvoeren op offshorerekeningen. Criminele organisaties kunnen zo fondsen verplaatsen tussen verschillende rechtsgebieden, waardoor het voor de autoriteiten moeilijk wordt om de herkomst en aard van de fondsen te traceren.
Voorbeeld van smurfing: een persoon met 100.000 EUR aan illegaal contant geld wil dit geld witwassen. Om de argwaan van de autoriteiten niet te wekken, zal hij proberen het geld te verdelen en in kleinere tranches te storten op bankrekeningen van verschillende personen. Op deze manier hoeven ze hun stortingen niet te verantwoorden, omdat de gelddrempel (die in de VS en Europa < EUR 10.000 moet zijn) door de verschillende transacties niet wordt overschreden. Op EU-niveau is een maximumlimiet van EUR 10.000 vastgesteld voor contante betalingen, waardoor het voor criminelen moeilijker wordt om vuil geld wit te wassen. Bovendien bepaalt de voorlopige overeenkomst dat meldingsplichtige entiteiten de identiteit moeten vaststellen en verifiëren van elke persoon die incidenteel een contante transactie uitvoert ter waarde van tussen EUR 3.000 en EUR 10.000.
Wat zijn de verschillen tussen smurfing en structuring?
Structuring en smurfing zijn twee verschillende concepten van financiële criminaliteit.
Smurfing | Structuring |
|---|---|
Smurfing heeft tot doel de ware aard en bron van de witgewassen fondsen te verbergen. | Structuring wordt voornamelijk gebruikt om meldingsvereisten te omzeilen, hoewel het niet noodzakelijkerwijs het verbergen van de illegale bron van fondsen inhoudt. |
Smurfing omvat meerdere individuen en rekeningen, waardoor het een meer verfijnde vorm van witwassen is. | Structuring kan worden uitgevoerd door één persoon die strategisch stortingen beheert. |
Smurfing omvat vaak contante stortingen, bankoverschrijvingen of het gebruik van prepaidkaarten om fondsen te verspreiden. | Structuring kan andere vormen van financiële transacties omvatten, zoals elektronische overschrijvingen, fractionele aankopen van activa of het gebruik van offshorerekeningen. |
Hoe bestrijden financiële instellingen smurfing?
Om criminele activiteiten te beperken, implementeren banken en andere financiële entiteiten sterke anti-witwasmaatregelen (AML), waaronder grondige cliëntenonderzoeksprocedures, transactiemonitoringsystemen en identificatie van uiteindelijk begunstigden (de echte personen die profiteren van de fondsen). Door verbanden tussen rekeningen te identificeren en te monitoren, kunnen financiële instellingen detecteren of meerdere rekeningen door één persoon of entiteit worden gebruikt om fondsen te fragmenteren. Dit maakt het mogelijk om smurfing te signaleren voordat het geld volledig is witgewassen. Met samenwerking en een effectief monitorsysteem kunnen financiële instellingen criminele netwerken dus ontwrichten. Hier zijn drie scenario's voor een transactiemonitorsysteem dat smurfing zou kunnen detecteren:
1. Meerdere transacties met een kleine waarde: Een klant voert in korte tijd meerdere transacties met een lage waarde uit, waarbij elk bedrag onder de detectiedrempel ligt, maar het totale aantal transacties een significante drempel overschrijdt. Dit kan wijzen op een poging tot smurfing.
2. Onderling verbonden rekeningen met meerdere transacties : Meerdere aan elkaar gelinkte rekeningen of rekeningen die toebehoren aan dezelfde persoon voeren frequente kleine transacties uit. Deze terugkerende uitwisselingen kunnen wijzen op smurfing-activiteit, ook al ligt elke transactie onder de verdenkingsdrempel.
3. Geografisch verspreide transacties : Kleine sommen worden verzonden vanuit verschillende geografische locaties, vaak buiten de gebruikelijke activiteitsgebieden van een klant, wat kan wijzen op een poging om grote sommen te verbergen via smurfing.
Om deze plaag te bestrijden, is het essentieel om streng beleid en interne procedures te versterken en ken-uw-cliënt (KYC)-procedures te implementeren, met name door het verzamelen van informatie en documentatie voor elke klant. Training en bewustwording zijn ook belangrijk voor medewerkers om witwasmethoden via illegale financiële praktijken te kunnen detecteren.
Hieraan moet een verbeterde communicatie en informatie-uitwisseling tussen internationale instellingen worden toegevoegd. Landen moeten financiële inlichtingen delen om grensoverschrijdende schema's te identificeren en personen te ontmoedigen die hun vermogen via offshorerekeningen proberen te verbergen.
Financiële instellingen die zich niet aan de AML-regelgeving houden, riskeren zware sancties. Dit kan de vorm aannemen van boetes tot intrekking van vergunningen en strafrechtelijke vervolging.
Hoe destabiliseert smurfing het belastingstelsel?
Als witwasmethode vormt smurfing een grote uitdaging voor de integriteit van het wereldwijde financiële systeem. Door grote sommen illegaal geld op te splitsen in kleinere bedragen en gebruik te maken van complexe transactienetwerken, kunnen criminelen traditionele detectiemechanismen omzeilen. Hoewel smurfing- en structuringtechnieken subtiele verschillen vertonen, hebben ze beide tot doel de illegale herkomst van fondsen te verhullen.
Deze praktijk is nadelig voor de overheid. De overheid ziet zich immers belastinginkomsten ontgaan, maar het verstoort ook economische gegevens en tast de eerlijkheid van het belastingstelsel aan.
Bovendien kan dit ernstige gevolgen hebben en een grote bedreiging vormen voor het financiële systeem. Deze stromen kunnen financiële markten ontwrichten, activaprijzen verstoren en economische onevenwichtigheden veroorzaken. De integratie van fondsen van criminele oorsprong in de legale economie kan bepaalde economische sectoren destabiliseren, zoals de vastgoedsector of lokale bedrijven, door het moeilijk te maken om eerlijke concurrentie en markttransparantie te beheren.
Smurfing: een strijd tegen financiële criminaliteit
Ondanks deze inspanningen vinden criminelen echter voortdurend nieuwe manieren om regelgeving te omzeilen. Het is daarom van vitaal belang dat financiële instellingen en de autoriteiten blijven innoveren en samenwerken om witwasstrategieën te anticiperen en tegen te gaan. Uiteindelijk zijn deze maatregelen erop gericht om verdachte transacties te identificeren en te voorkomen, terwijl de naleving van nationale en internationale regelgeving wordt gewaarborgd, en zo de integriteit van het wereldwijde financiële systeem te beschermen tegen de dreigingen van smurfing en andere vormen van witwassen. Financiële instellingen en toezichthoudende autoriteiten moeten waakzaam en aanpasbaar blijven om deze praktijken tegen te gaan. Door het versterken van ken-uw-cliënt (KYC)-procedures, het gebruik van geavanceerde technologieën voor transactiemonitoring en het bevorderen van internationale samenwerking, is het mogelijk om criminele netwerken te ontmantelen en de effectiviteit van smurfing te verminderen.
