Europees betalingspakket: PSD3 & PSR: waar financiële instellingen zich op moeten voorbereiden

Ze zullen bepalen hoe bedrijven frauderisico?s beheren, klantgegevens verwerken, partnerschappen opbouwen en met toezichthouders omgaan. Voor wie in compliance rond financiële criminaliteit werkt, is de boodschap duidelijk: PSD3 en PSR vereisen een diepere integratie van fraudepreventie in het bredere kader voor financiële criminaliteit.

Wat zijn PSD3 en PSR?

PSD3 zal PSD2 vervangen als de wetgevende ruggengraat voor betaaldiensten in de EU. De rol ervan is om de overkoepelende principes en vereisten vast te leggen voor nationale omzetting. Daartegenover staat dat PSR een rechtstreeks toepasselijke verordening is, ontworpen om een einde te maken aan de lappendeken van nationale interpretaties die de uitvoering van PSD2's bemoeilijkten.

De doelstellingen van het pakket zijn breed, maar kunnen worden gegroepeerd rond vier thema?s:

Hoe zullen de hervormingen het betalingslandschap veranderen?

Toegang tot en bescherming van klantgegevens is een ander focusgebied. PSD3 en PSR versterken het open-bankingkader door API?s te standaardiseren en regels rond consentbeheer te verstrengen. Dit geeft consumenten meer duidelijkheid en controle over wie hun gegevens kan inzien, terwijl instellingen nieuwe verantwoordelijkheden krijgen om ervoor te zorgen dat delen zowel veilig als transparant gebeurt.

Ook de vereisten rond operationele veerkracht en governance zullen toenemen. Instellingen krijgen strengere verplichtingen op het vlak van risicobeheer, incidentrapportage en intern toezicht. Deze veranderingen sluiten aan bij de bredere regulatorische trend, geïllustreerd door de Digital Operational Resilience Act (DORA), richting het verankeren van veerkracht in het DNA van financiële dienstverlening.

Tot slot zal de reikwijdte van wie een vergunning nodig heeft om betaaldiensten aan te bieden, verbreden, terwijl vergunningsstandaarden in de EU worden geharmoniseerd. Het rechtstreeks toepasselijke karakter van de PSR vermindert nationale beoordelingsruimte en creëert een gelijker speelveld, wat vooral relevant is voor fintechs en grensoverschrijdende spelers.

Wat betekent dit voor compliance rond financiële criminaliteit?

Enerzijds belooft dit rijkere informatie om fraude aan te pakken. Anderzijds moeten bedrijven omgaan met de spanning tussen verplicht delen en de privacyregels onder de AVG (GDPR). Duidelijk beleid, robuuste governance en transparante communicatie met klanten zijn essentieel. Ook de rapportageverplichtingen worden zwaarder. Toezichthouders zullen snellere en meer gedetailleerde rapportage van fraude-incidenten en operationele verstoringen verwachten. Dit vereist strakkere escalatieprocessen, betere datacaptatie en een cultuur van verantwoordelijkheid binnen instellingen. De uitbreiding van open banking brengt een grotere afhankelijkheid van derde partijen met zich mee. Financiële instellingen moeten hun kaders versterken om compliancerisico?s in deze samenwerkingen te beheren, en ervoor zorgen dat fraude- en AML-standaarden consequent in het hele ecosysteem worden toegepast.

• 1

  Gapanalyse
  De voorbereiding moet beginnen met een uitgebreide gapanalyse, waarbij de huidige PSD2-compliancemaatregelen worden vergeleken met de vereisten van PSD3 en PSR. Fraudedetectie, authenticatiecontroles en rapportageprocessen zijn logische startpunten, maar instellingen moeten ook kijken naar governance-structuren en het beheer van risico?s bij derde partijen.

• 2

  Technologische updates
  Technologische upgrades zullen cruciaal zijn. Sterkere authenticatietools, geavanceerde fraude-analytics en veilige platforms voor datadeling zijn nodig om aan de regulatorische verwachtingen te voldoen. Tegelijkertijd moeten beleid en processen worden bijgewerkt om de nieuwe regels te weerspiegelen, zodat kaders voor operationele veerkracht, rapportage en governance op elkaar zijn afgestemd.

• 3

  Samenwerking
  Instellingen zouden ook samenwerking moeten omarmen. Fraude respecteert geen institutionele grenzen, en de regulatorische push richting het delen van informatie is een erkenning daarvan. Actieve deelname aan sectorbrede initiatieven voldoet niet alleen aan complianceverplichtingen, maar versterkt ook de collectieve verdediging.

• 4

  Training en bewustwording
  Training en bewustwording bij medewerkers maken de voorbereiding compleet. Fraudepatronen evolueren snel, en compliance-teams, klantgerichte medewerkers en het senior management moeten allemaal hun rol binnen het nieuwe regime begrijpen.

Kan compliance een kans zijn in plaats van een last?

Hoewel de focus onvermijdelijk grotendeels op compliance zal liggen, zullen vooruitstrevende instellingen ook kansen zien. Sterkere fraudebescherming kan een motor voor klantvertrouwen worden op een moment waarop vertrouwen in digitale betalingen cruciaal is. Slimmere authenticatie- en monitoringsoplossingen kunnen de gebruikerservaring verbeteren, frictie verminderen en tegelijk transacties beveiligen.

De verbeterde monitoring- en rapportage-infrastructuur die door de nieuwe regels wordt vereist, kan ook waardevolle inzichten opleveren. Data-analyse, toegepast buiten compliance, kan input leveren voor productontwikkeling, risicostrategie en klantbetrokkenheid. Tot slot zullen instellingen die leiderschap tonen in veilige datadeling en open banking goed gepositioneerd zijn als betrouwbare partners in het evoluerende betalingsecosysteem.

Wat komt hierna?

De instellingen die nu handelen door hiaten te beoordelen, systemen te upgraden, samenwerking te verankeren en hun mensen te trainen, zullen niet alleen aan de nieuwe regulatorische vereisten voldoen, maar ook de kans grijpen om vertrouwen, veerkracht en strategisch voordeel op te bouwen in een snel evoluerende markt.